تبليغاتX
کرگدنها هم عاشق می شوند

کرگدنها هم عاشق می شوند

یلدا ...

غمهایتان به کوتاهی یک لحظه و ...

شادیهایتان به درازای شب یلدا باشد .

یلدا مبارک !

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1384ساعت 11:58  توسط پوریا  | 

برگشتم!

سلام .... من برگشتم ... گلسا راست میگه ... قصه گو هم راست میگه ... (...) هم راست میگه .... هاااااااااااااااااای گیلاس کجایی که پوریاتو کشتن !! .... آقا من دیگه راس راستی برگشتم ... نمیخوام ناراحت باشم ...

گلسا (دوست داشتنی من ) گفته که : (( هيچ وقت از دوست داشتن انصراف نده.حتي اگه هيچ كس تو رو دوست نداشت.بدون كه اگه كسي وارد زندگي تو شد و گذاشت رفت حداقل يه تجربه واست جاگذاشته ))

از خدا سپاسگذارم به خاطر لطفی که به من دارد ... این روزها عاشق او بودن افتخاری است که نصیب هرکس نمی شود .

پ.ن : نبینم گیلاس من ناراحت باشه ... گریه کن ... گریه قشنگه ...

تقدیم به شما :

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1384ساعت 0:30  توسط پوریا  | 

بي او ...!

   ديگر از سقف زمانه آفتابي بر نمي‌تابد مرا

                           باغ سرسبز جواني ... خزاني شد

   در كنار پنجره ديگر گل‌اندامم نمي‌آيد

                         شهر خالي مانده بي او ...

                                                        آشنايي نيست

 

پ.ن1: انگار اثر نداشت دعا ...

پ.ن2: ...

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر 1384ساعت 21:50  توسط پوریا  | 

باران

    باران می بارد ... و چه مهربان می بارد

 

         باران می بارد و ...

                    مرا به سوی کوچه می کشاند

                                  چون ...

                                       گریه زیر باران را کسی نمی بیند

                                      ای کاش آسمان همیشه اینقدر سخاوتمند بود ...

 

 بزن باران به نام هرچه خوبیست  

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر 1384ساعت 0:47  توسط پوریا  | 

مستی تویی

 

     بشکن سبوی باده را    مستی تویی ...

                                            مستی تویی

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1384ساعت 1:16  توسط پوریا  | 

زائر ...

 

 

تو دل یه مزرعه یه کلاغ روسیاه

هوایی شده بره پابوس امام رضا

اما هی فکر میکنه اونجا جای کفتراس

آخه من کجا برم یه کلاغ روسیاه

من که تو سیاهیا از همه روسیاه ترم

میون اون کبوترا با چه رویی بپرم

تو همین فکرا بودش کلاغ عاشقمون

یه دلش می گفت برو یه دلش میگفت بمون

که یهو صدایی گفت تو نترس و راهی شو

به سیاهی فکر نکن تو یه زائری برو

 

special thanks : m.chavoshi

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و دوم آذر 1384ساعت 23:43  توسط پوریا  | 

می رسی ...

 

 

       خواب دیده ام که تو پاییز می رسی

                          و من چتر بدست و منتظر

                                         توی کوچه ایستاده ام ...

                                                          زیر شرشر باران

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم آذر 1384ساعت 23:1  توسط پوریا  | 

کجایی؟!

 

 

            رایحه ات پیچیده

                       بگو کجایی؟!!

 

* * *

 

                               بگذار بمیرم و ...

                                               وقتی که آمدی

                                            مرگ مرا به عنکبوتهایم تسلیت بگو ...!!

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم آذر 1384ساعت 23:40  توسط پوریا  | 

مده به باد ...

 

 

              در باد رها مساز گیسو

                                    ای یار به باد مده ما را

                                                         ای یار مده به باد ما را !

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم آذر 1384ساعت 23:26  توسط پوریا  | 

نگاهت

 

 

        نگاهت

               انتهای شبهای بارانی است

                        و من هنوز

                                         خیس نگاه توام

از طرف یک دوست

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آذر 1384ساعت 15:18  توسط پوریا  | 

ببار ای برف !

 

 

ببار ای برف ... !!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم آذر 1384ساعت 20:44  توسط پوریا  | 

اشتباه !

 

 

        بی تو دست می برم به سوی ماه

                   بلکه ماه جای خالی تو را

                                           پر کند برای من

              نه ...

                  اشتباه می کنم ... اشتباه !

                                   جای خالی تو را

                                                  هیچ کس

                                                       پر نمیکند برای من.

          بی تو دست می برم به آسمان واژه ها

                        بلکه شعری بگویم و

                                  جای خالی تو را

                                          با غزل ... با قصیده پر کنم

                      ولی ...

                             باز هم ... اشتباه پشت اشتباه !

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 23:54  توسط پوریا  | 

بوسه...!

 

 

در را ببند و بوسه بزن بر لبان من !

 

آتش بزن به صومعه ی روح و جان من

 

 

پ.ن: سلام ... برای اطلاع: من هیچ وقت نمیخوام و نخواستم با نوشته هام کسی رو ناراحت کنم ... مخصوصا دوستای گل و نازنینم رو ... اگه هم چیزی نوشته شده از دل برآمده !! ... به هر حال ببخشید دیگه ... شرمنده ... حالا اون دسته گلی رو که گذاشتم تقدیم به شما با عشق

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم آذر 1384ساعت 23:31  توسط پوریا  | 

مظلوم !

 

 

      مظلوم ترین انسانها کسانی هستند که

                                                   نه دارند

                                                       و نه زبان گله دارند !!

 

   پ.ن : سکوتم از رضایت نیست ... دلم اهل شکایت نیست

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم آذر 1384ساعت 1:24  توسط پوریا  | 

حرفی برای گفتن نمانده

 

 

آخه چی وگوم جییییییییییییییییگر (جوگیر شدم الکی!!)

همه چیزو که گفتم

دیگه حرفی برای گفتن نمانده

((ولی به قولی که دادم باید پابند باشم . قولم این بود که بر طبق اسم وبلاگ "تا-همیشه" این وبلاگ باید تا همیشه آپدیت باشه!))

                    خوب ...

                           تو ... من ... همین کافیه !

                                                  خلاصه و مفید !

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آذر 1384ساعت 1:23  توسط پوریا  | 

رد پا !!

 

        خودکار را برداشتم تا شعری بنویسم

                   و مینویسم : چشمهایت زیباترین شعرند

                            مینویسم : از عشق تو سرشارم ای (...) !

                   راستی ... بود و نبود من فرقی برایت میکند؟!

 

گیرم تو را حاشا کنم بانوی زیبا

بر شعرهایم مانده اما ردپایت

نه راه پس دارم نه راه پیش خانم

دیدی چه با من کرد آخر چشمهایت

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم آذر 1384ساعت 0:16  توسط پوریا  | 

بانو بخند !

 

 

بانو، نگـــاه کن که نگاهت امان شود

بانو، بخنـــد تا شب من مهربان شود

شايد اگر کمی تو بخنـــدی وجودمان

آســوده از نگــــاه بــد ديگــران شـــود

شـــايد اگر کمی تو بخوانی صدای تو

تصـــويری از الــهه ی ناز بنــان شــود

بانو، مرا دوباره در آغـوش خود بگيــر

بگذارهرکه خواست به مابدگمان شود

بانو، چقدر بوی به و بوسه می دهی!

بوی خوشی که می شودآرام جان شود

تابی به گيسويت بده،چرخی بزن،نترس

امشب هرآنچه را توبخواهی همان شود

شــايد همين بهـــانه ی گــرم حضـور تو

سر فصل عاشقانه ترين داستــان شود

می گويی ازمن وتوگذشته است عاشقی...

شايد به شور عشق دل ما جوان شود!

شايــد ميـان اينهمــه زيبــا نگــاه تو

بار دگــر بهــانه ی ديــدارمان شــــود!

شعر از : ناصر حامدي

 

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آذر 1384ساعت 1:11  توسط پوریا  | 

چشمتان ...!!

 

 

    خوب ...

           باز هم رسیدیم به فصلی تازه از ادبیات چشمتان ...!!

            راستی با چند لهجه برایت اشک بریزم؟! تا باور کنی که ...

                                       بی خیال !

                                             من بی خیال این دل بی دست و پا شدم

 

***

 

                به هر حال اوضاع بهتر از این نمی شود

                  من و شما و خواب و خیالات چشمتان ...!

 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم آذر 1384ساعت 14:21  توسط پوریا  | 

نشد ... !!

 

 

    خانم حوا !

             لب شما که میوه ممنوعه است

                       و من جر‌ات نمیکنم دست بزنم !!

                                                پس بی خیال

                                                   راستی ... من هم که آدم نمی شوم !

 

* * *

 

          هرکسی در دل من جای خودش را دارد

                   ولی انگار ...

                     هیچ کس جانشین تو در این سینه نمی شود

                                          حتی ... (ولش کن!! اگه بگم میگن کفر گفتم! )

 

* * *

 

            می خواستم دوباره تو را شعر کنم

                    اما ...

                           عاقبت با قلم شرم نوشتم :   نشد ...!!

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم آذر 1384ساعت 2:12  توسط پوریا  |